Ik doe een gift

Het verhaal van Batoul

“Toen ik daar in dat ziekenhuisbed lag, miste ik alles en iedereen: mijn ouders, mijn broers, mijn speelgoed.”

“Als gevolg van de oorlog moesten we in 2014 ons huis achterlaten en in Aleppo gaan wonen. Mama en papa hoopten daar een veilige plek te vinden. Op een vrijdag was heel mijn familie bij ons thuis, toen er plots een bombardement uitbrak. Mijn mama, papa en 2 oudere broers overleefden het niet. Mijn kleine broer Motaz en ik hadden meer geluk, we konden worden gered van onder het puin.

Mijn grootmoeder praat vaak over die vreselijke dag. Ze trof mijn papa, mama en twee broers dood aan in het ziekenhuis. Mijn kleine broer en ik waren gewond aan onze benen en ik verloor ook nog eens mijn rechterhand in de explosie.”

“Toen ik wakker werd in het ziekenhuis was ik van kop tot teen ingepakt in verband.”

 

UNICEF_Syria2017_Al-Issa UNICEF_Syria2017_Al-Issa

“Ik werd wakker in het ziekenhuis, van kop tot teen ingepakt in verband. Toen ik daar in het ziekenhuisbed lag, miste ik alles en iedereen: mijn ouders, mijn broers, mijn speelgoed. Ik had ook overal pijn. Vreselijk was het! Ik moest verschillende keren worden geopereerd. Maar liefst vijf keer in totaal. Gelukkig, want dankzij deze operaties kan ik opnieuw stappen.”

“Als ik later groot ben, wil ik kinderarts worden. Zodat ik zelf ook gewonde kinderen kan redden en ervoor kan zorgen dat ze nooit zoveel pijn hebben als ik.”

“Na anderhalf jaar mocht ik eindelijk weer naar school. Dagenlang oefende ik op schrijven met mijn linkerhand en probeerde ik mezelf alleen aan te kleden. In het begin was mijn geschrift onleesbaar, maar ik wilde zo graag leren en spelen als alle andere kinderen. In 2017 mocht ik naar het 3de leerjaar. Ik blijf er hard werken om de verloren tijd in te halen. Als ik later groot ben, wil ik kinderarts worden. Zodat ik zelf ook kinderen kan redden.”

UNICEF_Syria2017_Al-Issa UNICEF_Syria2017_Al-Issa

Om een betere toekomst te kunnen geven aan kinderen als Batoul en haar broertje Motaz, is UNICEF er voor hen in Syrië. De gift die jij doet, zorgt ervoor dat we boekentassen, schoolbanken en studiemateriaal kunnen kopen. En een toekomst kunnen bieden via onderwijs.

  • In 2017 heropende UNICEF 34 scholen in Aleppo.
  • 15.500 kinderen konden worden opgevangen in tijdelijke klasjes.
  • Elk kind kreeg een boekentas en schoolboeken.
  • 40 extra scholen zullen de deuren openen in de komende maanden.

Help je graag mee met deze actie van UNICEF?

Ik doe een gift

Het verhaal van Huda

“Mijn papa werd gedood in een bombardement. Ik mis hem zo…”

 

“Ik was nog maar één jaar oud toen de oorlog uitbrak in Syrië. Ik ben nooit naar school kunnen gaan omdat we voortdurend moesten verhuizen. Op een dag is mijn papa omgekomen in een bombardement toen we terugkeerden van de markt in Douma. Ik mis hem heel hard en zou hem zo graag nog eens zien.”

“Vroeger ben ik nooit naar school kunnen gaan.”

“Vorig jaar moesten we vluchten omdat het risico op bombardementen te groot was. We klommen in een vrachtwagen en gebruikten onze spullen om op te zitten. Nu ben ik 7 jaar oud en woon ik in een kamp vlakbij Ghouta met nog 100 andere kinderen. De dichtstbijzijnde school ligt meer dan 3 kilometer van hier, te ver om er te voet naartoe te gaan. Gelukkig hebben vrijwilligers een tent opgezet die dienstdoet als klaslokaal.

“Ik volg elke dag les in deze schooltent, samen met 30 andere kinderen. De leraar brengt heerlijke versnaperingen voor ons mee.”

 

©UNICEF/UN063082/Almohibany ©UNICEF/UN063082/Almohibany

Door 7 jaar oorlog, verhuizingen en verlies van familiekapitaal moesten in Syrië al 1,75 miljoen kinderen de schoolbanken verlaten. Dankzij giften kon UNICEF programma’s ondersteunen om de toegang tot onderwijs te verbeteren en kinderen als Huda de kans te geven om zich te ontwikkelen. In 2018 heeft UNICEF volgende doelstellingen:

  • 2,2 miljoen Syrische kinderen tussen 5 en 17 jaar volgen formeel onderwijs.
  • 323 500 Syrische kinderen tussen 5 en 17 volgen niet-formeel onderwijs.

Help je graag mee met deze actie van UNICEF?

Ik doe een gift

Het verhaal van Omar

“Ik daag mezelf voortdurend uit: ik wil voetballen, de beste leerling van de klas zijn, een succesvolle zakenman worden.”

Zo lang ik me kan herinneren heb ik een ziekte waardoor ik mijn armen en benen niet goed kan bewegen. Dankzij de fysiotherapie die ik volg sinds mijn vijfde, leerde ik rechtop zitten en ik kan stappen met enige hulp. Ik kan ook eten, spelen en tekenen. Op een dag moesten we vluchten uit ons huis in Harasta, niet ver van Damascus. Ik moest ook mijn behandeling stoppen omdat papa zijn werk was kwijtgeraakt. Gelukkig vonden mijn ouders nog een school die voor mij toegankelijk is.”

Ik nam mezelf voor naar school te gaan en de beste van de klas te worden. Ik mis geen enkele les, luister goed aandachtig en probeer alles te onthouden, omdat ik moeilijk notities kan nemen. Ik ga al naar het zesde leerjaar nu.”

“Ik wilde altijd dezelfde dingen doen als de andere kinderen: stappen, naar school gaan, spelen.”

©UNICEF/ Syria 2017/ Lina Qassab ©UNICEF/ Syria 2017/ Lina Qassab

“Ik werd gevraagd om mee te zingen in een koor. Mijn familie is zelfs al komen kijken naar ons eerste concert. Mijn favoriete sport is voetbal. Mijn vrienden hebben me uitgekozen om keeper te zijn. Ik kan mijn arm strekken om de bal te stoppen of ik kan mezelf op de grond gooien om hem te stoppen”, vertelt hij vrolijk. “Later wil ik gaan studeren en een succesvolle zakenman worden.”

Mijn ouders bewonderen mijn vastberadenheid en zeggen dat ze fier op me zijn. Maar ik weet dat dit de enige manier is om vooruit te komen in mijn leven.”

In Syrië helpt UNICEF 15.000 kinderen met een beperking, zoals Omar, en hun families. Dankzij financiële ondersteuning hebben ze toegang tot fysiotherapie en gespecialiseerd materiaal, zodat ze hun levenskwaliteit kunnen verhogen.

Help je graag mee met deze actie van UNICEF?

Ik doe een gift

Het verhaal van Muzoon

Waar woonde je ?

“Al toen ik klein was, wist ik dat onderwijs mijn toekomst zou bepalen.”

“Ik ben Muzoon Almellehan, 19 jaar en ik zet me als ambassadrice van UNICEF in voor onderwijs . Alles begon in 2013, toen mijn familie en ik naar Jordanië vluchtten, weg van de oorlog in Syrië. Daar verbleven we 18 maanden in het vluchtelingenkamp Za’atari.

Al van kindsbeen af wist ik dat onderwijs mijn toekomst zou bepalen. Het enige wat ik meenam waren dan ook mijn schoolboeken toen we vluchtten uit Syrië. Als vluchtelinge zag ik wat er zo vaak gebeurt.

Meisjes worden te jong uitgehuwelijkt of moeten gaan werken. Resultaat? Ze gaan niet meer naar school waardoor hun toekomst in gevaar komt. 

Daarom begon ik in het Za’atari kamp te ijveren voor een beter toegang tot onderwijs, specifiek voor meisjes. Als gevolg van mijn engagement werd ik ambassadrice voor UNICEF en keerde terug naar het vluchtelingenkamp.”

 

© UNICEF/UN0135684/Rich © UNICEF/UN0135684/Rich

“Nog niet zo lang geleden ging ik met UNICEF naar Tsjaad. In conflictzones gaan daar drie keer minder meisjes naar school dan jongens. Ik ontmoette er ook kinderen die hun school zijn moeten ontvluchten door aanvallen van Boko Haram. Sinds ik terug ben, doe ik er alles aan om zoveel mogelijk mensen te sensibiliseren over de moeilijkheden die kinderen in conflictsituaties moeten overwinnen.”

 “In juni 2017 vertegenwoordigde ik UNICEF op de G20 in Hamburg, Duitsland. Ik kreeg er de kans kennis te maken met wereldleiders als Angela Merkel. Ik heb haar gevraagd het recht op onderwijs te verzekeren voor ieder kind, waar ook ter wereld.

Vandaag woon ik met mijn familie in Newcastle en heb een belangrijk doel.

“Ik wil mijn diploma van de middelbare school halen en journalistiek gaan studeren.”

©UNICEF/UN0121906/Pietrasik ©UNICEF/UN0121906/Pietrasik

UNICEF schat dat ongeveer 25 miljoen kinderen in conflictzones moeten stoppen met de lagere of middelbare school. Van de vluchtelingenkinderen, is maar de helft ingeschreven in de lagere school en minder dan een kwart in het middelbaar onderwijs.

  • Sinds 2010 wordt minder dan 2,7% van de humanitaire fondsen toegewezen aan onderwijs.
  • Elk jaar is 8,5 miljard dollar is nodig om dit tekort te compenseren.


Help je graag mee met deze actie van UNICEF?

Ik doe een gift

Het verhaal van Tasneem

“In het begin leek studeren geen prioriteit. Het allerbelangrijkste was overleven.”

“4 jaar geleden kwam ik aan in Jordanië met mijn familie. Ik moest mijn huis en vrienden achterlaten om te ontsnappen aan het conflict in Syrië. De tocht naar Jordanië was een echte beproeving: toen we arriveerden in het vluchtelingenkamp Za’atari was ik in shock. In het begin vond ik studeren niet het belangrijkste. Het allerbelangrijkste was overleven.”

“Al snel nam mijn vastberadenheid om verder te studeren de bovenhand en schreef ik me in voor school. Ik had wel moeilijkheden om me aan te passen omdat alles zo anders was. Gelukkig bleven mijn ouders me aanmoedigen en steunen. Ik begon weer te hopen dat ik mijn toekomst zou kunnen veranderen met onderwijs. Uiteindelijk heb ik geen enkel schooljaar gemist. Niet in Syrië en ook niet in Jordanië.”

“Ik durf weer te hopen dat ik mijn toekomst zal kunnen veranderen met onderwijs.”

“Ik heb hard gewerkt, echt doorgezet. En dat heeft z’n vruchten afgeworpen: met 86,7% had ik het beste rapport van alle Syrische leerlingen uit alle vluchtelingenkampen. Ik bezit nu het Jordaanse certificaat van Algemeen Middelbaar Onderwijs. Dit is de eerste stap naar mijn droom om me in te schrijven aan een Jordaanse universiteit. Ik zou graag Engels studeren en tolk worden.”

Unicefjordan/Rich Unicefjordan/Rich

 

“Ik droom ervan me in te schrijven aan een universiteit, Engels te studeren en tolk te worden.”

“Ik weet dat het moeilijk is om binnen te geraken op een universiteit, zelfs als het een openbare is. Je moet toelatingsgeld betalen, schoolboeken en transport en daar heeft mijn familie geen geld voor. Maar ik blijf hopen, aangezien ik toch al geslaagd ben in het eerste deel van mijn studies. Dat kan ik alleen omdat mijn familie, leraren en schooldirectrice me zo steunen. Ik ga proberen een studiebeurs te bemachtigen.”

Dankzij giften steunt UNICEF de openbare scholen van het Jordaanse Ministerie voor Onderwijs. Zo slaagden in 2017 maar liefst 66 Syrische jongens en meisjes voor de eindexamens van het Jordaanse middelbare onderwijs. Onze objectieven voor Jordanië in 2018 zijn:

  • 180.000 kinderen laten genieten van een brede, moderne opleiding.
  • 145.000 kinderen inschrijven voor algemeen traditioneel onderwijs.
  • 21.000 kwetsbare gezinnen maandelijks financieel steunen.

Help je graag mee met deze actie van UNICEF?

Ik doe een gift

Unicefjordan/Rich Unicefjordan/Rich

Blijf op de hoogte

Volg ons!